Terug op Amerikaanse bodem na 8 weken vakantie

18 augustus 2007, die dag zijn we met ons gezin aan het Amerika-avontuur begonnen. 18 augustus 2008, exact een jaar later, vlieg ik opnieuw, nu alleen met de kinderen, naar de States, na een deugddoende vakantie van 8 weken, waarvan 5,5 in België en 2,5 in Frankrijk. Die weken zijn voorbijgevlogen, en waren echt de moeite waard. We waren nog maar pas in België, half juni was dat, en de kinderen trokken rond de middag naar hun oude school, om er hun klasgenootjes en de leerkrachten te verrassen met een bezoekje. De hele middagpauze zijn ze op school gebleven om bij te praten. Verder hebben Evelien en Nathalie een verjaardagsfeest gegeven voor de Vlaame vrienden en vriendinnen. Er waren ook een aantal vriendinnetjes die dan weer hun eigen verjaardagsfeest hadden vervroegd of uitgesteld, opdat Evelien of Nathalie erbij zouden kunnen zijn... Die contacten met vrienden en vriendinnen verliepen bijzonder vlot, alsof ze maar even waren weg geweest, de draad was snel weer opgepakt.

Het mooie van die weken België ligt inderdaad vooral in de ontmoetingen, het doorbrengen van kwali-tijd met naaste familie en vrienden, die we een hele tijd niet gezien hadden. Hiervoor rustig de tijd kunnen nemen, was extra ontspannend. Genieten deden we ook van het culinaire van België, bijvoorbeeld van een tomaat garnaal, want grijze noordzeegarnalen zijn overzee niet te krijgen, en het culinaire van Frankrijk tijdens onze 2,5 weken die we in de Lot-et-Garonne doorbrachten (marktjes voor overheerlijke groenten en fruit, wijn, geitekaas, confit de canard, foie gras,...).
Na 4 weken is Eric teruggekeerd naar Midland, waarna de kinderen en ik nog 4 weken zijn gebleven. Iedereen was super ontspannen, we hebben uitstappen gedaan, vriendinnetjes kwamen over de vloer, familie werd bezocht of uitgenodigd. Op zondag 17 augustus was er dan nog een familiefeest van de familie Lootens, met 70 man, waarvoor we speciaal gebleven zijn, waardoor ik tantes en nonkels, nichten en kozijnen heb kunnen terugzien, heel tof!

Maandagochtend ging het dan richting Zaventem, voor een reis die in totaal een 14-tal uur zou duren (van deur tot deur gerekend). Na onze aankomst in Detroit, waar Eric ons oppikte, stonden de mondjes van de kinderen het eerste half uur niet stil, ze hadden hun papa zo veel te vertellen... Doodop vielen ze daarna 1 voor 1 in slaap, waarna mama en papa de kans kregen om bij te praten.
Vandaag, dinsdag, hebben de kinderen al volop verbroederd met een aantal vriendinnen hier, moesten we naar Evelien's school voor afhalen klasagenda, nummer en code van de 'locker', naam van het team (groep van 3 klassen) waarin ze terechtkomt,... Kort gezegd, we zijn er al ingevlogen, er worden alweer plannen gemaakt, er wordt uitgekeken naar het nieuwe schooljaar en, voor Evelien, naar de nieuwe school (middle school).

Laatste weekend in Midland, voor de zomer

Het laatste volledige weekend in Midland, woensdag is immers de laatste schooldag, en zaterdag vliegen we naar België, voor de zomervakantie. Ik blijf er 2 maanden, samen met de kinderen, dat betekent dat we echt tijd kunnen nemen om vrienden en familie terug te zien. We kijken er allemaal erg naar uit... Eric blijft 4 weken bij ons, maar moet dan terugkeren naar de US.

Zo was dit weekend dus het weekend van de laatste activiteiten voor de zomer: de laatste voetbalwedstrijden, de laatste keer paardrijden.

Evelien had wedstrijd om 9h, het was al meer dan 25°C, het werd een zware match, met een verdienstelijke 3-3 uitslag. Daarna richting manège, voor de laatste les paardrijden. Evelien rijdt altijd op Pedro en is zot van dat paard, dus vonden de nodige afscheidsrituelen plaats... Nathalie's favoriete paard bleek verkocht te zijn, zij reed voor de eerste keer op een nieuw paard, en was daar niet zo gelukkig mee. Het zal wel weer wennen...

Nog heel snel een tochtje met de waterfiets op de vijver, ... en dan snel weer naar huis, want Nathalie had wedstrijd om 14h.

Ondertussen was de temperatuur gestegen tot een eind boven de 30°C, dus het werd ook voor haar afzien, het werd 1-1. Ze kwam thuis met een trofee als afsluiter voor het seizoen. De rest van de namiddag werd er gerelaxt onder de bomen in onze tuin. Ik had een klein zwembadje geïnstalleerd voor Stefanieke, en we hadden haar zandbak buitengezet.

De 2 oudste hadden de tuinslang genomen om zich wat af te spoelen, en al gauw was iedereen kletsnat, inclusief mama, in bikini, dus dat was nog okee, maar kort erna spoot Stefanie, geïnspireerd door haar zussen, ook haar papa kletsnat, die van een biertje genoot in een tuinzetel, en die er een natte short , T-shirt en ondergoed aan overhield...
Het was heet, dus geen probleem, wat water was welkom, we hebben er goed om gelachen.

Sportieve week voor ... mama

Ik had me voorgenomen, nu de laatste Franse les achter de rug is, en ik wat meer tijd heb, meer aan sport te doen, kwestie van de zomer met een goede conditie te starten en (ja, dat ook) een beetje wintervet weg te werken...

Kwestie van er een beetje in te komen, hebben we op zondagnamiddag een wandeling gedaan van een 2-tal uur met het gezin, in een natuurreservaat op 45' rijden (Shiawassee National Wildlife Refuge). Het is een paradijs voor herten, we hebben er wel 5 gezien (wel altijd te laat voor een mooie foto), voor vogels en voor ... muskusratten.
Het is een waterrijk gebied, waar we op dijken doorheen wandelden. Volgende keer neem ik wel een muggenspray mee, want we werden er zowaar opgegeten door de muggen. Het was heel warm, en vochtig, met al dat water in de buurt. We hebben er wel van genoten, het is een prachtig gebied...

's Maandags eerst naar yogaklas voor een uur, van 12 tot 13h een uur cardiotennis, dus ook weer 2 h sport. Op dinsdag opnieuw 1 h cardiotennis. Woensdag 1h tennis met Eric in de voormiddag en 's middags weer 1h cardiotennis. Donderdag nog een uurtje cardiotennis, vrijdag zat er geen tennis in, want ik had me opgegeven om te gaan helpen op de fieldday op Adam's school (een soort spelletjesnamiddag, met touwtrekken, zaklopen, waterspelletjes,...) en ik moest er al om 12h30 zijn. Het was een superhete dag, wel 33°C, dus het werd zweten, voor de kinderen, maar ook voor de helpers.

Al bij al toch niet slecht wat uren sport betreft, ik was tevreden over mijn sportieve week...

Verjaardagsfeest voor Nathalie... eindelijk

Met haar verjaardag, op 1 april, al even achter de rug, was het er eindelijk van gekomen: het verjaardagsfeest voor Nathalie. Met alle reizen in april, de vele businesstrips in mei en weekends vol sportwedstrijden (voetbal) was het onmogelijk gebleken om een vroegere datum te prikken. Maar nu was het er zover.
Er werd afgesproken bij ons thuis, waar de pakjes werden geopend. Daarna reden we met 2 auto's naar het openbaar zwembad, waar de meisjes zich een goed uur amuseerden. Dan terug naar huis voor een traktaat met echte Brusselse wafels! En of er gesmuld is...! Na nog wat gepingpong en wat gedans, waren de eerste ouders er... Het was voorbijgevlogen, iedereen had zich duidelijk geamuseerd!

Evelien verjaart

28 mei, Evelien verjaart. Het is woensdag en dus school. 's Morgens tijd gemaakt voor het openen van haar cadeautje, de i-pod nano die ze zo graag wou...

Evelien eet bijzonder graag taart. Ik had echter niet veel tijd om zelf te bakken en eerlijk gezegd wou ik ook de competitie met oma niet aangaan, die andere jaren steevast voor de verjaardagstaart zorgde, en een doorwinterde bakster is. Dan maar naar de enige bakker in Midland gegaan die Europees gebak heeft (hij heeft school gelopen in Parijs en andere Europese steden). De taarten zijn er een stuk duurder maar o zo veel lekkerder dan het Amerikaans gebak, in vergelijking met Europese prijzen zijn zijn prijzen wel nog okee.

Ik vond er een aardbeientaart op zanddeeg, net wat Evelien graag heeft. De nodige 11(!) kaarsjes werden bovengehaald en uitgeblazen door de jarige na schooltijd. Evelien was gelukkig, heeft een 3-tal stukken taart binnengespeeld, ... haar dag was geslaagd!

Niagara Falls

We konden allemaal wel een paar dagen ontspanning gebruiken. Vooral Eric was door al dat reizen van de laatste weken stilaan aan het einde van zijn Latijn. Het 'Memorial day'-weekend, een lang weekend van 4 dagen, leek ons dan ook ideaal om er eens op uit te trekken. We kozen 'Niagara Falls' als bestemming. Donderdagavond na school vertrokken, halverwege net voor de grens met Canada overnacht, vrijdagochtend de tocht voortgezet, zodat we nog voor de middag aan de watervallen stonden. Eigenlijk heb je 2 watervallen, de eerste heet de 'American Falls', de tweede ligt een klein eindje verder en is spectaculairder, dit zijn de 'Horseshoe Falls' die zoals het woord zegt in de vorm van een reusachtig hoefijzer ligt. Het water stort met een enorme kracht en een groot debiet naar beneden, waardoor na het raken van het wateroppervlak een wolk van waterdruppels ontstaat, die je van ver waarneemt en die meer dan dubbel zo hoog komt als de watervallen zelf. De watervallen zijn het mooist om te bekijken langs de Canadese kant, die de lage kant is, alhoewel het voor mij wel wat tegenviel hoe dicht de grote hotelgebouwen bij de watervallen zijn gebouwd. Ik probeer me dan in te beelden hoe de eerste ontdekkers deze waterval zouden ervaren hebben: een ongelofelijk natuurfenomeen, maar dan wel temidden een ongerept landschap.
We staken te voet de brug over naar de overkant van de rivier (Amerikaans grondgebied), waar we de boot namen, de 'Maid of the Mist', voor een spectaculaire tocht, die ons langs de 'American Falls' voer, en verder naar de 'Horseshoe Falls', waar de boot tot vlak aan de watervallen voer. Resultaat was een adembenemend zicht en ... iedereen werd serieus natgespat door het opspattend water. Geen nood, we hadden allemaal regenvestjes gekregen bij vertrek. Een unieke belevenis was dat! Voor Stefanie werd het allemaal iets te machtig, die voelde zich niet op haar gemak.
Onze B&B hadden we uitgekozen in Niagara-on-the-Lake, zo een 10' rijden van de Niagara Falls. Niagara-on-the-Lake is een pittoresk 19de eeuws dorp, gelegen aan Lake Ontario. Er wachtte ons een hartelijk ontvangst door onze gastvrouw, die de volgende dagen een echte spraakwaterval bleek te zijn. Er waren nog 2 andere koppels te gast. Wij hadden een volledige verdieping voor ons gezin alleen, een suite met 3 slaapkamers en 2 badkamers en een living. Veel ruimte, een heel Engels aandoend interieur met bloemetjesbehang en dito spreien, veel pluche beren, allerhande prullaria, ouderwets romantisch. 's Anderendaags genoten we van een lekker ontbijt: de kinderen hadden 'Belgian Waffles', Eric en ik gingen voor de 'blueberry pancakes'. Daarna ging het richting 'butterfly conservatory', een grote serre waarin honderen tropische vlinders rondfladderden en waar je gewoon kon tussen wandelen. Een belevenis, vooral voor de kinderen. Later die dag gingen we nog naar een botanische tuin en naar Niagara-on-the-Lake. Zondag gingen we naar 'Marineland', een combinatie van een dolfinarium en een pretpark. We zagen shows met dolfijnen en zeeleeuwen, er waren ook orka's (killer whales) en
baluga walvissen. In het pretpark waren er zowel attracties voor de allerkleinsten als voor de iets groteren, waardoor alle 3 de kinderen hun ding konden doen. Het was geleden van voor we naar de States kwamen dat we nog naar een pretpark waren geweest, dus het werd Genieten met een grote G. Zondagavond na het dagje pretpark zijn we dan nog naar huis gereden, wat een wijze beslissing was volgens de douanier aan de Canadees-Amerikaanse grens, waar we die avond zo goed als niet moesten aanschuiven. 'Kom je hier morgen', zei hij, 'de laatste dag van het lang weekend, dan mag je rekenen op een wachttijd van 3h!'
Zo kwam het dat we de laatste dag van ons lang weekend thuis konden ontspannen, we maakten een fietstocht van een paar uur onder een stralende zon en 27°C...

Na Europa ... Japan

Dit stukje schrijf ik vanop een hotelkamer in Port Huron, dit is 2 uur rijden van Midland en net voor de grens met Canada.
Na 12 dagen Europa was Eric 2 dagen thuis, vrijdag en zaterdag. Vrijdag was er de opening van een nieuwe 'solar application centre' in Freeland, waarvoor Eric gastheer was. Heel veel lokale pers was er, dus dat betekende heel de dag door speeches en interviews geven, best vermoeiend, neem ik aan. Op het avondnieuws van verschillende zenders werden stukjes interview uitgezonden - we hebben er door omstandigheden zelf niets van gezien. Deze week werd ik dan ook verschillende keren aangesproken over Eric's tv-optreden. Iedereen bleek het gezien te hebben. De vader van onze 'huisbaas' heeft ons zelfs een dvd-tje bezorgd met de TV-fragmenten erop. Een heel sympathieke man is het, Jim. Wij wonen in het huis van zijn dochter en schoonzoon, die momenteel 'expats' zijn in Shanghai.
Terwijl Eric zijn interviews weggaf, was ik op 'fieldtrip' met het 4de leerjaar, samen met Nathalie dus. De trip ging naar Lansing, de administratieve hoofdstad van Michigan, waar we de administratieve gebouwen (state congress, senate) en het 'historical museum' bezochten. Interessant, Nathalie heeft wel 130 foto's genomen!
Het weekend is rustig verlopen, er was er een die wel wat rust kon gebruiken na al die reizen en met weer een trip in het vooruitzicht! Jawel, vorige maandag heb ik Eric alweer naar de luchthaven gebracht, ditmaal voor een vlucht naar Japan. Dus weer een werkweek alleen met de kinderen, en dat terwijl er net veel activiteiten op ons programma stonden. Maandag gingen we dan maar met zijn vieren naar een info-avond was op Evelien's middle school, waar ze vanaf september school loopt. Dinsdagavond weer met zijn vieren naar een schoolpicknick georganiseerd door de Montessorischool (Stefanieke). Woensdagavond moesten we eigenlijk samen naar een receptie, dat heb ik dan maar afgezegd.
Vandaag, donderdag, was er opendeur voor de 'language programs' in Montessori, een gelegenheid voor de ouders om een Franse les bij te wonen. Vooral de ouders van de kinderen van de 'extended kindergarden' (6-jarigen) waren erg onder de indruk. Met hen had ik al heel goed kunnen werken aan zinnen vormen, en zo maakten de kinderen tijdens de les vlot zinnen als ' Le chat joue avec le chien', waarna van veel ouders de monden openvielen en we iedere keer voor de ouders de vertaling moesten geven. Dat vonden de kinderen natuurlijk superamusant. Het was echt heel leuk om met deze groep kinderen te werken, de motivatie en het plezier in het leren van een taal heb ik door het jaar heen bij hen zien groeien.
Met de kleinere kinderen (3-6 jaar) ben ik niet tot aan het zinnen vormen geraakt, maar dat is niet erg. Bij hen is het eerder gebleven bij woorden aanleren: tot 10 tellen in het Frans, de kleuren benoemen, dierennamen,... Veel gewerkt met beelden, spelletjes, liedjes, ... al spelend leren, maar toch tegelijk een beetje 'drillen' en continu herhalen. Voor mij is het schooljaar na deze opendeur afgelopen, volgend schooljaar begint de Franse les weer in oktober.
Vanavond ben ik Eric gaan afhalen aan de luchthaven en 2 uur later zaten we alweer in de auto voor een rit van 2 uur, en hier zitten we dan, net voor de grens met Canada. De kinderen hebben namelijk een lang wekend ('Memorial Day weekend') en we zijn onderweg naar de 'Niagara Falls'. Morgenvroeg nog een kleine 3 uur rijden voor we ter bestemming zijn. Wordt vervolgd.