Tussen 'La Moulinal' en thuis

Onder een grijze hemel en regen vanaf de Loirestreek zijn Eric en ik voor het tweede weekend op rij onderweg van ‘La Moulinal’ in de Lot-et-Garonne naar huis. Wij verhuren onze 2 vakantiehuizen in de mooie Sud-Ouest. In volle voorbereiding van onze verhuis van de US naar België kregen we bericht dat door persoonlijke problemen het koppel dat voor ons al 5 jaar de wissels deed ( onderhoud huizen, ontvangen van de vakantiegangers, wassen beddegoed, onderhoud zwembad,…) het niet meer aankon om het nog verder te doen. We vonden vervanging in een koppel dat we ook al jaren kennen, maar dit seizoen was voor hen al volgeboekt, dus besloten we deze zomer de wissels zelf te doen… Eigenlijk best een opportuniteit, want het geeft ons de kans onze vakantiegasten zelf te ontmoeten, hen te laten delen in onze ervaringen over wat er te bezoeken en te beleven valt in de streek die ondertussen onze tweede thuis (in Europa) is geworden.
Vorig weekend vertrokken Eric en ik op vrijdagochtend. We hadden bij toeval tijdens onze eigen vakantie in ‘La Moulinal’ in juli een charmante chambre d’hôte ontdekt in de buurt, in Cahuzac, waar we voor 2 nachten hadden geboekt. Monique en haar man ontvingen ons hartelijk in hun bijzonder smaakvol ingerichte ‘l’ancien couvent’, een oud klooster dat ze 4 jaar geleden hadden gekocht van de nonnekes. Het had jaren dienst gedaan als weeshuis. De mooie volumes en hoge plafonds komen extra tot hun recht doordat de houten plafonds in grijs en wit geverfd zijn. Wij sliepen in kamer 1, de grootste kamer, met een hemelbed, een ruime zithoek en een mooie badkamer. Het oude klooster had een kleine sfeervolle tuin waarin we ons ‘s avonds even konden ontspannen bij een glaasje zelfgemaakte notenwijn. Op vrijdagavond gingen we hallo zeggen bij de vakantiegangers die de volgende dag weer naar huis vertrokken. Op zaterdagochtend trokken we dan terug naar ‘La Moulinal’ voor een dagje werken om de huizen en het domein weer ‘spic en span’ te maken voor de volgende gasten. Onze gasten kunnen ontmoeten is echt wel tof, we genieten ervan en ook zij appreciëren dat we hen zelf verwelkomen. Zo kunnen we beiden gezichten plakken op de persoon met wie we mailden of belden op het moment van de reservatie. Nadien was het tijd voor een terrasje, we genoten van de warme avondzon op het terras van een Italiaans restaurant in Eymet. Vrijdagavond hadden we gegeten op een terras in Monflanquin. Zo wordt zo een weekendje naast werken toch ook genieten, van het zalige weer en het lekkere eten van de streek. Zondagochtend trokken we nog even naar de markt in Issigeac, waar er naast de traditionele markt ook brocante was. We kochten 2kg nectarinen, van die lekker sappige zoals je ze ‘bij ons’ in het noorden niet kan kopen… en dan ging het richting België om verder te gaan doen met het uitpakken van de dozen van de verhuis en het bed- en badlinnen te wassen dat we hadden meegebracht vanuit ‘La Moulinal’.
Vorige vrijdag hetzelfde scenario, de kinderen bij oma en opa, en wij richting Lot-et-Garonne. Deze keer verbleven we in Castillonnès, bij ‘Les Remparts’, ons lievelingsrestaurant van de streek, over hun hotel/chambre d’hôte zijn we na dit weekend iets minder enthoesiast. Zaterdagavond genoten we er wel weer van een voortreffelijk dinertje bij een overheerlijk rood Duras-wijntje. Deze keer Fransen en Engelsen als huurders, bijzonder vriendelijke mensen, die blij waren aan hun vakantie te kunnen beginnen. De kinderen gingen onmiddellijk op verkenning, het zwembad trok aan als een magneet, dit komt zeker goed! Weer nectarinen gekocht op de markt van Issigeac en deze keer ook tomaten van Marmande, een dikke, vlezige en bijzonder smaakvolle tomaat, ideaal voor tomatensoep. Het zonnige weer ligt ondertussen ook duidelijk achter ons, de regen is onze reisgezel.

Help! De container komt eraan!

Wat was ik opgelucht, zondagavond, toen de communie goed verlopen was. We waren pas de avond ervoor van onze vakantie in Frankrijk teruggekeerd. De valiezen waren nog niet uitgepakt. Bovendien was de 'luchtcontainer' niet meer geleverd voor ons vertrek naar Frankrijk. Deze had vertraging opgelopen en was geleverd tijdens ons verlof, mijn ouders waren daarvoor als ontvangers opgetreden. Dat betekende dat we bij onze thuiskomst zaterdagavond een grote stapel dozen vonden in de garage, die we op dat moment niet konden leegmaken.
Op zondagochtend moest Eric snel naar de winkel zodat we na het vormsel onze gasten konden tracteren op koffie en taart en avondeten. Ondertussen werden thuis alle voorbereidingen getroffen: douchen, de haren gedroogd en gebrusht, nog snel wat soep en brood als vroege lunch, daarna de communiekleren aan, okee, de kinderen waren klaar. Nu ik nog! De schoenen die ik had gepland te dragen, zaten in een van de dozen die pas waren aangekomen. Een na een opende ik de dozen en vond ze maar niet. Ik vond een ander paar dat ook wel kon, dus werd het dat dan maar. Nu nog de sjaal zoeken die ik over mijn jurkje wou dragen, die vond ik gelukkig sneller. Tien minuten later was het tijd om te vertrekken...
Dus was ik blij dat, na de stress van de dag, het zondagavond was. Eric was ondertussen vertrokken naar Michigan voor een week! Het plan was deze week de dozen uit te pakken en in het huis nog wat op te ruimen in afwachting van de zeecontainer. Veel tijd kreeg ik echter niet, want Eric vernam op maandag dat de zeecontainer was toegekomen en op donderdag wordt geleverd... Dus heb ik volle bak gewerkt de laatste 3 dagen. Nu snel nog een klein nachtje slapen, want binnen een 8-tal uurkes staat hier een 45ft container voor de deur...

Plechtige communie en vormsel

Met 7 waren ze, jongens en meisjes tussen 10 en 16 jaar, die samen op zondag 25 juli hun communie deden en door de bisschop van Gent werden gevormd. Onder hen Evelien en Nathalie! Wat had ons bij elkaar gebracht? We zijn 3 gezinnen die allemaal in het buitenland woonden de voorbije jaren en nu van de vakantie in/terugkeer naar België gebruik maken om deze speciale gelegenheid met familie te kunnen beleven. In de weken voordien was nog druk over en weer gemaild en gebeld om de laatste afspraken te maken mbt teksten, wie leest wat,... Op zondagnamiddag werden we verwelkomd door de bisschop op het bisschoppelijk paleis. Daarna wandelden we -terwijl in Gent volop de Gentse feesten doorgingen- naar het seminarie, waar de viering doorging in de mooie, sfeervolle crypte. Het werd een heel intieme viering, met een bijzonder gemoedelijke bisschop, de 7 vormelingen heel ontspannen naast elkaar, omringd door familie. Na de viering volgde nog een drankje, aangeboden door bisschop Van Lierde, waar we de 2 andere families, die we voordien enkele via mail en telefoon hadden gecontacteerd, wat beter leerden kennen. Nadien trokken wij met meters en peters naar huis en vierden we in beperkte kring. Het communiefeest met de uitgebreide familie volgt nog in augustus.

Weer valiezen pakken...

Nog maar 10 dagen terug in België en weer waren we aan het inpakken. Er stonden 2 weken ‘La Moulinal’ op het programma. Samen met Ingrid en Kurt en hun kinderen is dit het 17de jaar dat we samen op reis gaan. Wij vertrokken een paar dagen vroeger, op donderdag, wat ons toeliet de Ierse familie die voor het tweede jaar op rij voor een week in ‘maison d’Isabel’ verbleef, te ontmoeten. Het was een stuk in de 30°C toen we aankwamen en het zwembadwater was 30°C! Annie, Chris en hun 4 kinderen kwamen even later thuis van een dagje Walibi (in Agen, een 45’ rijden). Ondertussen hadden we ontdekt dat zich ter hoogte van een badkamervenster in ‘maison d’amis’ een beginnende bijennest bevond. Honderden bijen zaten in een halve bol op elkaar tegen het venster. Een telefoontje aan de brandweer leverde ons een contact op van een imker uit de streek. Die kwam diezelfde avond nog langs. Bij aankomst trok hij een imkerpak aan, hij had een lege bijenkorf bij, die hij vlak bij het venster plaatste. Met een soort borsteltje veegde hij de bijen zachtjes tot in de bijenkorf, heel geduldig en met trage bewegingen, tot een groot deel van de bijen, waaronder de koningin, in de korf zat. Nu zouden volgens hem de rest van de bijen volgen en ook verhuizen naar de korf in de volgende dag(en). Hij zou 2 dagen later terugkeren om te zien of het gelukt was. We zagen inderdaad almaar meer bijen zich verplaatsen naar de korf en op zaterdagavond bleven nog maar een 20-tal bijen over. De korf heeft hij meegenomen en de overgebleven bijen zouden volgens hem in de komende dagen uitzwermen, op zoek naar een andere bijennest. En dat deden ze!

Latijnse toets voor Evelien

Vrijdag is een grote last van onze schouders gevallen. Evelien moest een toets voor Latijn afleggen, om haar toe te laten volgend schooljaar in de 2de Latijnse te beginnen. Heel het jaar had ik haar begeleid in de leerstof. Omdat de motivatie bijwijlen onder het vriespunt zat en ook door de vele nevenactiviteiten waren we tijdens het schooljaar wat achterop geraakt, waardoor we de laatste maand een paar versnellingen hoger hebben moeten schakelen. Tijdens de drukke periode van het voorbereiden van de verhuis, stond er elke dag een paar uur Latijn op het programma…
Deze week, sedert onze aankomst in Belgie op zondag, hebben we 4 dagen hard gewerkt, eerst om er nog het laatste hoofdstuk door te jagen en dan om volle bak te herhalen… Vanmorgen was het dan zover. We hadden een afspraak op de school om 9u. Evelien kon direct aan haar toets beginnen. Ondertussen bereidden wij samen met de school de papieren voor voor de aanvraag van gelijkvormigheidsattesten. We kregen ook een rondleiding in de school en kochten al het boekenpakket voor volgend schooljaar. Iets voor de middag kwam Evelien naar huis gewandeld, de toets was afgelopen. Nu werd het afwachten naar het resultaat. Lang moesten we niet wachten, want toen Eric en Evelien in de late namiddag copies van de paspoorten gingen afgeven, kregen ze te horen dat Evelien geslaagd was! Geen vakantiewerk dus! Gewoon in september naar de 2de Latijnse samen met haar leeftijdsgenoten, waaronder een aantal klasgenoten van vroeger. Die gsm heeft ze nu echt wel verdiend! En mama kan eindelijk serieus beginnen met het uitpakken van de koffers…

Terugkeer naar België

Kort verslag (uitgebreider volgt):
20-23 juni: verhuizers pakken onze spullen in, wij mogen ondertussen in het huis van onze buren wonen, die ondertussen op verlof in de UK zijn
24 juni 's avonds: afscheidsdrink
25 juni: vertrek naar België
26 juni: aankomst!

Laatste volledige schoolweek

Dinsdagvoormiddag hadden we de laatste Nederlandse koffie voor de zomerstop, en voor mij en Anja, onze (voorlopig?) laatste Nederlandse koffie, vermits onze 2 families eind deze maand verhuizen naar België resp. Nederland. We zijn allebei blij om terug te keren, dichter bij familie en Europese vrienden te zijn, maar tegelijk zullen we onze vrienden hier missen, de lachbuien en gezellige koffiekletsen die zo typisch zijn voor de Nederlandse koffie… Gelukkig is er nog facebook, skype en e-mail, en af en toe misschien wel eens een vliegtuig dat me terugbrengt naar mijn vriendinnen hier…
Op woensdag was ik opgezadeld met een ‘huisinspectie’. Dit is de laatste stap voor het kopen van een huis, dus kwamen de kopers met heel het gezin en een inspecteur, gedurende 2,5h, het hele huis inspecteren. Daardoor miste ik de graduation-party van Stefanie. Ze verlaat Montessori, haar voormiddagklas (3-6j) is bijna afgerond en haar juf, Mrs. Sharon, had een ‘graduation’-party. Gelukkig was Eric in het land en kon hij erbij zijn. De kinderen hadden liedjes voorbereid, de juf had een boekje samengesteld met per kind 2 bladzijden. Op de ene helft hadden de kinderen antwoorden geschreven over wat ze willen worden, wat hun favoriete dier is,... aan de andere kant stond een familiereceptje (op voorhand opgevraagd door de juf. Blijkbaar zorgde onze dochter voor een van de meest ontroerende momenten van de avond. Hun vragen en antwoorden werden per kind overlopen, en, terwijl andere kinderen paleontologist (stel je voor) of dokter of 'Santa's helper' (leuk) wilden worden, was Stefanie's antwoord: 'Just a normal Mom'. Als dat niet ontroerend is ... en ik heb dat moment dan nog gemist ook ...
Donderdagavond dan trad het Jeffersonkoor op in Emersonpark voor hun laatste concert van het schooljaar. Evelien en Nathalie zingen allebei in het koor. Dit laatste concert is een popconcertje, met bewerkingen van populaire liedjes, deze keer vooral '80 songs. Evelien mocht een stukje solo zingen tijdens 'We are the world' en deed het heel goed. Geslaagde avond.