Nieuw schooljaar, nieuwe school

Het schooljaar is ondertussen gestart. Alle 3 onze dochters hebben ernaar uitgekeken. Evelien en Nathalie hoopten vriend(inn)en van vroeger terug te zien en nieuwe vriendinnen te maken. Stefanie heeft al haar vriend(innet)jes achtergelaten in Michigan, en die heeft ze tijdens de vakantie erg gemist, dus is het goed dat het schooljaar nu gestart is, een nieuw begin voor haar.
De eerste halve week verliep vlot. Nathalie fietst naar school, samen met haar vriendin Philine, met wie ze bevriend is sedert de kleuterklas. Evelien heeft een vriendin vanuit de vioolklas in Zottegem in haar klas, die vlak bij ons woont en zij trekken samen te voet naar school. Stefanie breng ik naar school. Ze past zich bijzonder goed aan. Het lezen is een makkie voor haar. Ze kon in het Engels lezen, dat had ze in de Montessori-school geleerd. Ze was zo geïnteresseerd in het lezen dat ze vanaf eind vorig schooljaar in Nederlandstalige boekjes begon te lezen. Met een beetje hulp van ons, maar vooral door deductie en zelf op ontdekking gaan, ging ze in de vakantie bijzonder vooruit met lezen. Een hele wereld gaat voor haar open, ze geniet er erg van. Ze leest ondertussen boekjes op niveau AVI2. Vermits ze de kleuterklas niet in België gedaan heeft, moest ze een taaltest afleggen bij iemand van het CLB. Slagen in de taaltest was voorwaarde om het eerste leerjaar te kunnen aanvatten. We zijn in de US altijd Nederlands blijven praten thuis, dus er was geen probleem.
Academisch gaat het heel goed op school, nu nog een beetje geduld om iemand te vinden met wie het goed klikt en die ze haar vriendinnetje kan noemen. Voorlopig is het nog een beetje aftasten. Ik wens het haar alvast toe en het doet wel een beetje pijn te weten dat ze heimwee heeft naar haar vroegere 'best friends' op de Montessori-school, en dat ze ernaar uitkijkt hen terug te zien...
Voor Evelien is het even doorbijten voor Frans. Ze moet vervoegingen herhalen, ze had een eerste test vorige donderdag, die problematisch was. Er komt voor haar een herkansing volgende dinsdag. Dus werd het een weekend studeren, nog maar het tweede weekend van het schooljaar, maar ja, ze moet heel wat inhalen, omdat we ons vorig jaar vooral op Latijn hadden geconcentreerd. Een harde noot om te kraken! Ook Nathalie heeft het wat moeilijk met Frans, maar voor haar is de in te halen leerstof wel minder groot. Ook Nederlands wordt een uitdaging de eerste weken/maanden. Voor wiskunde en wetenschappen staan ze allebei dan weer duidelijk voor op het Belgisch leerplan, dus dat is mooi meegenomen.
Hoewel we teruggekeerd zijn naar ons vaderland, heeft deze periode veel gemeen met de eerste maanden in Midland. De kinderen dienen terug opnieuw te beginnen: nieuwe school, nieuwe vakken, andere aanpak, nieuwe vriend(inn)en,... Ook hun buitenschoolse activiteiten dienen opnieuw georganiseerd te worden. Evelien volgt weer vioolles in de muziekacademie in Zottegem, Nathalie wou liever stoppen met viool. We hebben ook al een manège gevonden voor hun paardrijles, een tennisclub voor ons allemaal (vanaf oktober). Nathalie speelt volleybal in Michelbeke sedert vorig weekend. Nu nog Stefanie inschrijven voor zwem- en/of turnles. Dan moet mama maar eens op zoek naar zumba, dat heeft ondertussen ook Europa in de ban, dus dat moet wel lukken, en misschien nog ergens yoga. Volgende donderdag starten Eric en ik alvast opnieuw met dansles...

Communiefeest

We hadden ons geen idealere dag kunnen dromen. Na veel regen in de dagen en weken voor de grote dag, scheen op zaterdag 21 augustus de zon en was het heerlijk vertoeven buiten. Kristof, Lorena en de kinderen waren sinds dinsdag in het land en hadden de dag ervoor bij ons doorgebracht en waren blijven slapen. Plezant om in alle rust nog eens te kunnen bijbabbelen, want veel zien wij elkaar niet, vooral de voorbije jaren niet, met wij in de US en zij in Italie. Op vrijdag hadden we samen de tafels aangedragen, geschikt en gedekt.
Op zaterdag was de familie verwacht tegen 's middags. Het aperitief namen we buiten in de tuin. De sfeer zat er meteen in. Na het eten trok iedereen weer naar buiten en hebben we allemaal heerlijk genoten van een zalige zomerdag in de tuin. Er werd gezwommen, gespeeld, gebabbeld en gelachen tot 's avonds laat. Evelien en Nathalie waren super tevreden over hun feest, en iedereen had het goed naar zijn zin gehad. Kortom, weer een dag om niet te vergeten!

Tussen 'La Moulinal' en thuis

Onder een grijze hemel en regen vanaf de Loirestreek zijn Eric en ik voor het tweede weekend op rij onderweg van ‘La Moulinal’ in de Lot-et-Garonne naar huis. Wij verhuren onze 2 vakantiehuizen in de mooie Sud-Ouest. In volle voorbereiding van onze verhuis van de US naar België kregen we bericht dat door persoonlijke problemen het koppel dat voor ons al 5 jaar de wissels deed ( onderhoud huizen, ontvangen van de vakantiegangers, wassen beddegoed, onderhoud zwembad,…) het niet meer aankon om het nog verder te doen. We vonden vervanging in een koppel dat we ook al jaren kennen, maar dit seizoen was voor hen al volgeboekt, dus besloten we deze zomer de wissels zelf te doen… Eigenlijk best een opportuniteit, want het geeft ons de kans onze vakantiegasten zelf te ontmoeten, hen te laten delen in onze ervaringen over wat er te bezoeken en te beleven valt in de streek die ondertussen onze tweede thuis (in Europa) is geworden.
Vorig weekend vertrokken Eric en ik op vrijdagochtend. We hadden bij toeval tijdens onze eigen vakantie in ‘La Moulinal’ in juli een charmante chambre d’hôte ontdekt in de buurt, in Cahuzac, waar we voor 2 nachten hadden geboekt. Monique en haar man ontvingen ons hartelijk in hun bijzonder smaakvol ingerichte ‘l’ancien couvent’, een oud klooster dat ze 4 jaar geleden hadden gekocht van de nonnekes. Het had jaren dienst gedaan als weeshuis. De mooie volumes en hoge plafonds komen extra tot hun recht doordat de houten plafonds in grijs en wit geverfd zijn. Wij sliepen in kamer 1, de grootste kamer, met een hemelbed, een ruime zithoek en een mooie badkamer. Het oude klooster had een kleine sfeervolle tuin waarin we ons ‘s avonds even konden ontspannen bij een glaasje zelfgemaakte notenwijn. Op vrijdagavond gingen we hallo zeggen bij de vakantiegangers die de volgende dag weer naar huis vertrokken. Op zaterdagochtend trokken we dan terug naar ‘La Moulinal’ voor een dagje werken om de huizen en het domein weer ‘spic en span’ te maken voor de volgende gasten. Onze gasten kunnen ontmoeten is echt wel tof, we genieten ervan en ook zij appreciëren dat we hen zelf verwelkomen. Zo kunnen we beiden gezichten plakken op de persoon met wie we mailden of belden op het moment van de reservatie. Nadien was het tijd voor een terrasje, we genoten van de warme avondzon op het terras van een Italiaans restaurant in Eymet. Vrijdagavond hadden we gegeten op een terras in Monflanquin. Zo wordt zo een weekendje naast werken toch ook genieten, van het zalige weer en het lekkere eten van de streek. Zondagochtend trokken we nog even naar de markt in Issigeac, waar er naast de traditionele markt ook brocante was. We kochten 2kg nectarinen, van die lekker sappige zoals je ze ‘bij ons’ in het noorden niet kan kopen… en dan ging het richting België om verder te gaan doen met het uitpakken van de dozen van de verhuis en het bed- en badlinnen te wassen dat we hadden meegebracht vanuit ‘La Moulinal’.
Vorige vrijdag hetzelfde scenario, de kinderen bij oma en opa, en wij richting Lot-et-Garonne. Deze keer verbleven we in Castillonnès, bij ‘Les Remparts’, ons lievelingsrestaurant van de streek, over hun hotel/chambre d’hôte zijn we na dit weekend iets minder enthoesiast. Zaterdagavond genoten we er wel weer van een voortreffelijk dinertje bij een overheerlijk rood Duras-wijntje. Deze keer Fransen en Engelsen als huurders, bijzonder vriendelijke mensen, die blij waren aan hun vakantie te kunnen beginnen. De kinderen gingen onmiddellijk op verkenning, het zwembad trok aan als een magneet, dit komt zeker goed! Weer nectarinen gekocht op de markt van Issigeac en deze keer ook tomaten van Marmande, een dikke, vlezige en bijzonder smaakvolle tomaat, ideaal voor tomatensoep. Het zonnige weer ligt ondertussen ook duidelijk achter ons, de regen is onze reisgezel.

Help! De container komt eraan!

Wat was ik opgelucht, zondagavond, toen de communie goed verlopen was. We waren pas de avond ervoor van onze vakantie in Frankrijk teruggekeerd. De valiezen waren nog niet uitgepakt. Bovendien was de 'luchtcontainer' niet meer geleverd voor ons vertrek naar Frankrijk. Deze had vertraging opgelopen en was geleverd tijdens ons verlof, mijn ouders waren daarvoor als ontvangers opgetreden. Dat betekende dat we bij onze thuiskomst zaterdagavond een grote stapel dozen vonden in de garage, die we op dat moment niet konden leegmaken.
Op zondagochtend moest Eric snel naar de winkel zodat we na het vormsel onze gasten konden tracteren op koffie en taart en avondeten. Ondertussen werden thuis alle voorbereidingen getroffen: douchen, de haren gedroogd en gebrusht, nog snel wat soep en brood als vroege lunch, daarna de communiekleren aan, okee, de kinderen waren klaar. Nu ik nog! De schoenen die ik had gepland te dragen, zaten in een van de dozen die pas waren aangekomen. Een na een opende ik de dozen en vond ze maar niet. Ik vond een ander paar dat ook wel kon, dus werd het dat dan maar. Nu nog de sjaal zoeken die ik over mijn jurkje wou dragen, die vond ik gelukkig sneller. Tien minuten later was het tijd om te vertrekken...
Dus was ik blij dat, na de stress van de dag, het zondagavond was. Eric was ondertussen vertrokken naar Michigan voor een week! Het plan was deze week de dozen uit te pakken en in het huis nog wat op te ruimen in afwachting van de zeecontainer. Veel tijd kreeg ik echter niet, want Eric vernam op maandag dat de zeecontainer was toegekomen en op donderdag wordt geleverd... Dus heb ik volle bak gewerkt de laatste 3 dagen. Nu snel nog een klein nachtje slapen, want binnen een 8-tal uurkes staat hier een 45ft container voor de deur...

Plechtige communie en vormsel

Met 7 waren ze, jongens en meisjes tussen 10 en 16 jaar, die samen op zondag 25 juli hun communie deden en door de bisschop van Gent werden gevormd. Onder hen Evelien en Nathalie! Wat had ons bij elkaar gebracht? We zijn 3 gezinnen die allemaal in het buitenland woonden de voorbije jaren en nu van de vakantie in/terugkeer naar België gebruik maken om deze speciale gelegenheid met familie te kunnen beleven. In de weken voordien was nog druk over en weer gemaild en gebeld om de laatste afspraken te maken mbt teksten, wie leest wat,... Op zondagnamiddag werden we verwelkomd door de bisschop op het bisschoppelijk paleis. Daarna wandelden we -terwijl in Gent volop de Gentse feesten doorgingen- naar het seminarie, waar de viering doorging in de mooie, sfeervolle crypte. Het werd een heel intieme viering, met een bijzonder gemoedelijke bisschop, de 7 vormelingen heel ontspannen naast elkaar, omringd door familie. Na de viering volgde nog een drankje, aangeboden door bisschop Van Lierde, waar we de 2 andere families, die we voordien enkele via mail en telefoon hadden gecontacteerd, wat beter leerden kennen. Nadien trokken wij met meters en peters naar huis en vierden we in beperkte kring. Het communiefeest met de uitgebreide familie volgt nog in augustus.

Weer valiezen pakken...

Nog maar 10 dagen terug in België en weer waren we aan het inpakken. Er stonden 2 weken ‘La Moulinal’ op het programma. Samen met Ingrid en Kurt en hun kinderen is dit het 17de jaar dat we samen op reis gaan. Wij vertrokken een paar dagen vroeger, op donderdag, wat ons toeliet de Ierse familie die voor het tweede jaar op rij voor een week in ‘maison d’Isabel’ verbleef, te ontmoeten. Het was een stuk in de 30°C toen we aankwamen en het zwembadwater was 30°C! Annie, Chris en hun 4 kinderen kwamen even later thuis van een dagje Walibi (in Agen, een 45’ rijden). Ondertussen hadden we ontdekt dat zich ter hoogte van een badkamervenster in ‘maison d’amis’ een beginnende bijennest bevond. Honderden bijen zaten in een halve bol op elkaar tegen het venster. Een telefoontje aan de brandweer leverde ons een contact op van een imker uit de streek. Die kwam diezelfde avond nog langs. Bij aankomst trok hij een imkerpak aan, hij had een lege bijenkorf bij, die hij vlak bij het venster plaatste. Met een soort borsteltje veegde hij de bijen zachtjes tot in de bijenkorf, heel geduldig en met trage bewegingen, tot een groot deel van de bijen, waaronder de koningin, in de korf zat. Nu zouden volgens hem de rest van de bijen volgen en ook verhuizen naar de korf in de volgende dag(en). Hij zou 2 dagen later terugkeren om te zien of het gelukt was. We zagen inderdaad almaar meer bijen zich verplaatsen naar de korf en op zaterdagavond bleven nog maar een 20-tal bijen over. De korf heeft hij meegenomen en de overgebleven bijen zouden volgens hem in de komende dagen uitzwermen, op zoek naar een andere bijennest. En dat deden ze!

Latijnse toets voor Evelien

Vrijdag is een grote last van onze schouders gevallen. Evelien moest een toets voor Latijn afleggen, om haar toe te laten volgend schooljaar in de 2de Latijnse te beginnen. Heel het jaar had ik haar begeleid in de leerstof. Omdat de motivatie bijwijlen onder het vriespunt zat en ook door de vele nevenactiviteiten waren we tijdens het schooljaar wat achterop geraakt, waardoor we de laatste maand een paar versnellingen hoger hebben moeten schakelen. Tijdens de drukke periode van het voorbereiden van de verhuis, stond er elke dag een paar uur Latijn op het programma…
Deze week, sedert onze aankomst in Belgie op zondag, hebben we 4 dagen hard gewerkt, eerst om er nog het laatste hoofdstuk door te jagen en dan om volle bak te herhalen… Vanmorgen was het dan zover. We hadden een afspraak op de school om 9u. Evelien kon direct aan haar toets beginnen. Ondertussen bereidden wij samen met de school de papieren voor voor de aanvraag van gelijkvormigheidsattesten. We kregen ook een rondleiding in de school en kochten al het boekenpakket voor volgend schooljaar. Iets voor de middag kwam Evelien naar huis gewandeld, de toets was afgelopen. Nu werd het afwachten naar het resultaat. Lang moesten we niet wachten, want toen Eric en Evelien in de late namiddag copies van de paspoorten gingen afgeven, kregen ze te horen dat Evelien geslaagd was! Geen vakantiewerk dus! Gewoon in september naar de 2de Latijnse samen met haar leeftijdsgenoten, waaronder een aantal klasgenoten van vroeger. Die gsm heeft ze nu echt wel verdiend! En mama kan eindelijk serieus beginnen met het uitpakken van de koffers…